Op social media ziet STEILISH eruit als een merk dat het vanzelf heeft gered. Strakke verpakkingen, zachte tinten, een logo dat klopt. Wat je er niet bij ziet, is waar het echt begon, en dat het de eerste keer niet eens lukte.
Mensen zien alleen het eindresultaat. Ze zien mijn feed en denken dat het in één lijn zo is gegaan. Maar het begon niet bij een businessplan. Het begon bij mijn eigen haar.
Ik heb mijn hele leven met mijn krullen geworsteld. Ik was altijd bezig met mijn haar, en ik vond nooit iets dat echt goed werkte. En ik was niet de enige. Meiden om me heen hadden precies dezelfde struggle. Op een gegeven moment dacht ik: dit moet anders kunnen. Niet omdat ik per se een merk wilde bouwen. Maar omdat ik vond dat krullen recht hebben op producten die ze verdienen. Krullen zijn prachtig, en dat mag iedereen voelen.
Dat gevoel werd mijn drijfveer. Curly Confidence World Wide, zoals ik het zelf noem. Krullen in hun kracht zetten, overal.
Maar de weg ernaartoe was niet de rechte lijn die je zou verwachten. De eerste keer dat ik een eigen merk probeerde te bouwen, begon ik meteen groot. Ik investeerde veel, in één keer. Productie, voorraad, alles wat ik dacht nodig te hebben om het meteen goed te doen. Wat ik niet had, was de kennis om dat geld op de juiste manier in te zetten. Ik wist niet welke stappen eerst moesten, wat ik kon uitstellen, waar ik op moest letten voordat ik weer geld erin stak. Ik deed het gewoon, en hoopte dat het goed zat.
Op een gegeven moment stond ik vast. Het geld was op om nieuwe producties te draaien. En het probleem was niet dat het idee niet klopte. Het probleem was dat ik de kennis miste over hoe je dit eigenlijk goed aanpakt.
Stoppen voelde op dat moment bijna logisch. Maar ik koos voor iets anders. Geen geld voor een nieuwe productie, dus geen weg terug naar hetzelfde plan. Ik ging dropshippen. Niet als ideaal plan, maar als de enige logische volgende stap. Ik kon op dat moment niet weer groot investeren. Dus zocht ik een manier om te verkopen, te leren, en weer wat op te bouwen, zonder dat ik opnieuw een dure voorraad nodig had.
Die periode leverde me precies op wat ik de eerste keer had gemist. Ik leerde hoe je echt verkoopt, hoe advertenties werken, en vooral in welke volgorde je dingen moet doen. Niet in theorie, maar omdat ik het dagelijks deed.
Toen ik opnieuw begon aan mijn eigen merk, was het een heel ander begin. De tweede keer wist ik wat ik deed. Ik had kennis, ik had een nieuw team om me heen, en ik had mezelf weer vertrouwen gegeven dat ik dit kon, ook na die eerste mislukking. Dat werd STEILISH.
Wat ik nu doorgeef aan vrouwen die me via Instagram benaderen met hun eigen plannen, komt recht uit die ervaring. Ik zeg nooit: het komt vanzelf goed, want dat weet niemand. Wel: als het de eerste keer niet lukt, betekent dat niet dat het niks voor je is. Het betekent dat je iets miste, kennis, een aanpak, het juiste moment. Zoek dat op, en probeer het daarna opnieuw.
Voor mij blijft de kern simpel. Het ging nooit om snel een merk bouwen. Het ging om iets maken voor de meiden die zich, net als ik vroeger, nooit goed gezien voelden met hun krullen. De omweg ernaartoe, met alles wat misging, hoort daar gewoon bij.