
Voor veel mensen ben ik het meisje dat als bombshell de villa van Love Island binnenliep. Een realityprogramma, miljoenen kijkers, een paar weken lang het gesprek van de dag. Voor een deel van Nederland is dat nog steeds het beeld dat bij mijn naam hoort.
Ik loop er niet voor weg. Het was een bijzondere tijd en ik heb er geen spijt van. Maar het is niet het interessantste deel van mijn verhaal. Het interessantste begon toen het voorbij was.
Want na een realityprogramma gebeurt er iets wat bijna niemand van buitenaf ziet. De camera's gaan uit, de aandacht trekt langzaam weg, en je staat er weer, gewoon, met jezelf.
Bij mij ging dat "jezelf" voor een groot deel over mijn krullen. Ik kreeg op tv enorm veel aandacht voor mijn haar. Mensen noemden me overal de Krullenbol. Het was lief bedoeld, maar het deed ook iets met me. Ik werd me bewuster van mijn krullen dan ooit, en niet altijd op een leuke manier.
Ik was meer met mijn haar bezig dan ooit. En niet omdat ik het zo mooi vond. Eerder omdat ik bang was dat het niet goed genoeg was.

Die onzekerheid was niet iets wat met de aandacht weer wegtrok. Die bleef. Ik probeerde van alles. Producten die beloofden wat ze niet waarmaakten. Routines die ik van internet plukte. Niets gaf me het gevoel dat ik gewoon mezelf kon zijn met mijn krullen.
Op een gegeven moment was dat het punt waarop iets omsloeg. Ik dacht: dit moet anders kunnen. Niet nog een product dat mooie beloftes doet en niks oplevert. Ik wilde zelf iets ontwikkelen dat echt doet wat het belooft.
Ik wilde formules die kloppen. Geen marketing-praatje, maar iets dat ik zelf zou geloven als ik het op de schappen zag staan.
Dat werd het startpunt van STEILISH. Niet vanuit een zakelijk plan, maar vanuit mijn eigen krullen en mijn eigen onzekerheid. Ik wilde niet alleen voor mezelf een oplossing. Ik wilde dat andere meiden met krullen hetzelfde gevoel zouden krijgen dat ik miste. Geen onzekerheid over hun haar, maar Curly Confidence.

Inmiddels is het merk groter dan mijn tv-verleden. Mensen die STEILISH kopen, kennen lang niet allemaal mijn achtergrond. En dat is precies hoe ik het wilde. Het mooiste compliment dat ik kreeg was van iemand die mijn product al maanden gebruikte en pas later ontdekte dat ik op tv had gezeten. Voor haar was ik gewoon het merk dat haar krullen liet zien zoals ze zijn. Niet het meisje van Love Island.
Wat ik nu meegeef aan anderen, gaat niet over reality-tv. Het gaat over wat onzekerheid met je kan doen, en wat er gebeurt als je daar zelf iets aan gaat doen. Die bijnaam, Krullenbol, voelde soms zwaar. Maar het was ook het moment waarop ik besefte wat ik wilde maken. Niet voor de show, maar voor mezelf en voor iedereen die zich hetzelfde voelde.
Ik heb het geluk gehad dat die onzekerheid me iets gaf om voor te bouwen. De meeste mensen voelen die onzekerheid, maar doen er nooit iets mee.